Visie op het personeel- en organisatievak

Een groot deel van ons leven besteden we aan werken.

Het doet er dus nogal wat toe of dat werk de moeite waard is, of we ons daarin kunnen uitdrukken en ontplooien en of dat ook gezien wordt.

Wie binnen de kaders van de organisatie ook richting en invulling aan zijn eigen leven kan en mag geven, dus ruimte krijgt voor ontwikkeling en autonomie, maakt energie vrij en is creatiever en productiever. En dat is goed voor de organisatieresultaten.

De P&O-discipline heeft in mijn ogen als belangrijkste taak om te zorgen voor een werkklimaat waarin medewerkers maximaal worden uitgenodigd hun kwaliteiten en talenten te vinden en aan te wenden.

Dat doet P&O door het leiderschap in de organisatie te beinvloeden, de cultuur, de interne communicatie, de omgangsvormen. Door personeelsinstrumenten te hanteren die ruimte geven, uitnodigend zijn en zo min mogelijk bureaucratie veroorzaken. Door rechtvaardige regelingen te ontwerpen en deze met wijsheid toe te passen.

Is dat dan wel strategisch personeelsmanagement? Niet als deze visie slechts een particuliere opvatting is van een P&O-professional, maar wel als ze tot het gedachtengoed van de organisatie gaat behoren.

Dan kun je echt waardevol sociaal beleid maken, vitaal en actueel.

Het begrip 'Human Resource Management' (HR of HRM) past voor mij niet bij deze visie, omdat ik het associeer met een negentiende-eeuwse denkwereld waarin mensen gereduceerd zijn tot de 'factor arbeid'. Daarom spreek ik liever van P&O, dat precies uitdrukt waar het om gaat; de relatie tussen de mens en de organisatie. Maar als je met 'HR' bedoelt: 'Human Relations', dan doe ik mee.